مرگ بازی

                                           روز آخر  روز سفر

                       در اين دياری که هيچ کس حرمت اشک ها را نمی داند ،

                                                        چه جای ماندن است ؟

                                    خسته ام . خسته ،

           در اين دياری که هيچ کس رنگ نگاه را نمی شناسد ،

                                                         چه جای نظاره کردن است ؟

                               در اين غروب عقيم که به هيچ طلوعش اميد نيست ،

                                      چه جای انتظار است ؟

                                                  نمی دانم . صدای مرگ می آيد ...

                                                         وبايد رفت . بايد رفت .

                                                             سفر بايد ...